مسئله 432 - اگر بعد از وضو و غسل ، خون در ظاهر قطع شود و مستحاضه بداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد ، به مقدارى كه وضو و غسل و نماز را بجا آورد ، بكلّى پاك مىشود ، به احتياط واجب بايد نماز را تأخير بيندازد ، و موقعى كه بكلّى پاك شد ، دوباره وضو و غسل را بجا آورد و نماز را بخواند . و اگر وقت نماز تنگ شد ، لازم نيست وضو و غسل را دوباره بجا آورد ، بلكه اگر وقت تيمّم دارد ، بجاى هر يك از وضو و غسل ، تيمّم كند و براى نمازهاى بعد ، غسل و وضو بجا آورد ، و اگر وقت تيمّم هم ندارد ، به همين حال نماز بخواند و بعد با غسل و وضو آن را قضا كند . مسئله 433 - مستحاضه كثيره و متوسّطه وقتى بكلّى از خون پاك شد ، بايد غسل كند . ولى اگر بداند از وقتى كه براى نماز پيش مشغول غسل شده ، ديگر خون نيامده ، لازم نيست دوباره غسل نمايد . مسئله 434 - مستحاضه قليله بعد از وضو ، و مستحاضه كثيره و متوسّطه بعد از غسل و وضو ، بايد فوراً مشغول نماز شود ، ولى گفتن اذان و اقامه و خواندن دعاهاى پيش از تكبير نماز اشكال ندارد ، و در نماز هم مىتواند كارهاى مستحب - مثل قنوت و غير آن را بجا آورد . مسئله 435 - مستحاضه اگر بين غسل و نماز فاصله بيندازد و خون ببيند ، بايد دوباره غسل كند و بلافاصله مشغول نماز شود . مسئله 436 - اگر خون استحاضه جريان دارد و قطع نمىشود ، چنانچه براى او ضرر ندارد ، بايد پيش از غسل و بعد از آن به وسيله پنبه از بيرون آمدن خون جلوگيرى نمايد ، و اگر ممكن نشود و با جريان خون نتواند غسل كند ، يا مشقّت زياد دارد ، مىتواند تيمّم كند . ولى اگر هميشه جريان ندارد ، فقط بايد بعد از وضو و غسل از بيرون آمدن خون جلوگيرى نمايد . و چنانچه كوتاهى كند و خون بيرون آيد ، بايد دوباره بنابر احتياط لازم ، غسل كند و اگر نماز هم خوانده ، بايد دوباره بخواند . مسئله 437 - اگر در موقع غسل ، خون قطع نشود ، غسل صحيح است . ولى اگر در بين غسل ، استحاضه متوسّطه ، كثيره شود ، احتياطاً واجب است غسل را از سر بگيرد . ولى لازم نيست در بين غسل تحقيق كند كه تغيير مزبور پيدا شده يا نه . مسئله 438 - احتياط واجب آن است كه مستحاضه ، در تمام روزى كه روزه است ، اگر برايش ضرر ندارد به مقدارى كه مىتواند از بيرون آمدن خون ، جلوگيرى كند .